30 januari 2013    Hongerige vogels bijvoeren en kou lijden in een observatiehut op de Veluwe

Ergens, oostelijk van het Groene Hart, ruimschoots boven de zeespiegel op zandgrond staat midden in een dennen/sparrenbos een bijna luxe houten observatiehut. Half ingegraven zodat je min of meer onder grond zit en zicht hebt net boven het maaiveld. Neergezet voor natuurliefhebbers om ongezien wild en vogels waar te nemen. Omdat het al twee weken vriesweer was en er een flink pak sneeuw lag zijn we een dagje (25 januari 2013) naar deze hut gegaan met een flinke zak voer en twee potten pindakaas. Bedoeld om de bosvogels wat extra voedsel te geven terwijl wij als dank foto's zouden kunnen maken van hongerige vogels die op het voer moesten afkomen. Al eerder was er gevoerd zagen we bij aankomst aan de restanten van voer. Na wat voer uitgestrooid te hebben en pindakaas gesmeerd aan takken en boomstammen was het al snel raak. Soms zaten er wel tien vogels tegelijk op de voerplek en ook een paar rosse woelmuizen kwamen regelmatig langs. Wat minder aangenaam was de kou die langzaam maar zeker onze vingers gevoelloos begon te maken. Het was een zonnige dag en de temperatuur bedroeg min 4 graden. We hebben ruim vier uur in de observatiehut doorgebracht en toen hadden we het zo intens koud, dat we het welletjes vonden. Maar wel met prachtige fotoresultaten. Met een prachtige bijvangst, een groepje moeflons dat langzaam op afstand door het bos liep en even op een open plek stil bleef staan. Uiterst voldaan, maar met een totaal verkleumd  lichaam door het uren stil zitten verlieten we de hut. Naar huis om de fotoresultaten op de computer te kunnen bekijken.

Onderstaand een fotoserie met wat resultaten van een dagje (voldaan) afzien.

 


Het kon natuurlijk niet uitblijven. Ook de roodborst 
kwam regelmatig voor een hapje.

 

Pimpelmees

Boven en onder: close up van een pimpelmees.



 

Koolmees

Koolmees met een set ringen om de poten. Dit is een exemplaar die onderdeel uitmaakt van een onderzoekproject
wat loopt op de Veluwe. Aan de kleurcombinatie van de ringen kan men met behulp van de verrekijker goed volgen om 
welke vogel het gaat.

 

Zwarte mees

Zwarte mezen zijn echte bewoners van naaldbossen maar zijn soms in de trekperiode aanwezig
in het Groene Hart. Het afgelopen najaar was er een enorme trek van zwarte mezen. Dat is echter niet jaarlijks het geval.
Ook in en rond het Reeuwijkse Plassengebied zijn diverse exemplaren in langstrekkende mezengroepen waargenomen.

Deze zwarte mees is in handen van de mens geweest. Een geringd exemplaar.

 

Glanskop

De glanskop is een soort die nogal eens verwarring geeft met een andere mezensoort, de matkop.
Glanskoppen zijn echte bewoners van naald- en oude loofbossen terwijl matkoppen meer voorkomen in wat 
nattere gebieden met moerasbos. Op het oog zijn ze moeilijk uit elkaar te houden. Het geluid van de twee
soorten is echter goed te onderscheiden.



De kinvlek van de glanskop is een stuk groter dan bij een matkop.

 

Kuifmees

Kuifmezen zijn echte bewoners van naaldbossen. Ze ontbreken in het Groene Hart maar komen wel 
voor in duinbossen en naaldbossen in oostelijk Nederland

Onderstaand een paar close up foto's van de kuifmees.


 



De naam kuifmees is echt toepasselijk.

 

Grote bonte specht
  
Regelmatig kwam een grote bonte specht op de voerplek kijken. Gek op pindakaas was het exemplaar.
 

 

Rosse woelmuis

Een rosse woelmuis kwam regelmatig een paar zaadjes halen. Bleef echter wel op zijn hoede en knabbelde
het voer weg op een half verscholen plekje.

 

Mouflons

Er leven op de Veluwe een kleine 200 mouflons. Zien doe je ze bijna niet want het zijn uiterst schuwe dieren.
Groot was de verrassing ineens een groepje te zien verschijnen. Op een meter of 50 afstand van de hut.

Muisstil hielden we ons in de observatiehut. Toch leek het erop dat de mouflons wisten dat er iets niet klopte.
Ze hielden de hut nauwlettend in de gaten maar vertoonden geen angst. Na een paar minuten vertrok het groepje.
Langzaam lopend, hier en daar een spriet pakkend. Ze waren uiterst relaxt.

 

Gaai

Een gaai twijfelend en afwachtend, maar wel trek in het aangeboden voedsel.



  Het blijven schuwe rakkers die gaaien. Hongerig of niet, ze wisten heel goed dat we
in de observatiehut verbleven. Ze waren er ineens, plukten razendsnel wat van het pindakaas weg en 
waren weer verdwenen.

 

Boomklever
 
Af en aan vlogen boomklevers. Om een stukje pindakaas te pakken en er vervolgens mee 
het bos in te verdwijnen.

Meer foto's van vogels maar dan gemaakt bij een drinkplek in de zomerse hitte kunt U zien 
door te klikken op: hier

homepage

nieuwste vertellingen fotoboek landschappen zoeken foto's zoeken op trefwoorden auteur
natuur & landschap Reeuwijkse Plassen weidevogels cultuurhistorie jeugdverhalen