11 Juli 2010    Hittegolf, een hete hut en dorstige vogels 

Ergens, oostelijk van het Groene Hart, ruimschoots boven de zeespiegel op zandgrond staat midden in een dennen/sparrenbos een klein primitief houten hutje van 2 x 2 mtr. Voor het hutje ligt een klein ondiep poeltje van ca. 2 x 2 mtr waar water in staat. Het was op de zoveelste dag met heet weer dat een vriend en ik besloten om een paar uur in het hutje te gaan zitten om te zien wat voor dieren er langs zouden komen om te drinken. De hut ligt goed verscholen in het bos, Toen we bij het hutje aangekomen waren, we hadden volledige bepakking bij ons in de vorm van rugzak met eten, voldoende drinken en de nodige fotoapparatuur, zaten we al flink onder het zweet en toen moest het ergste nog komen. Eerst moesten er een paar honderd vliegen uit het hutje verjaagd worden voordat we ons konden installeren voor de kijkgaten die in het hutje waren aangebracht. Om de zaak nog beter te camoufleren hadden we een lap doek meegenomen met kleine openingen erin die we als extra bescherming voor de kijkgaten hingen. Helaas ontbrak doek in de (gewenste) kleur groen dus gebruikten we maar een donkerrode lap. Uiteraard waren we benieuwd of de vogels die kleur zouden accepteren. Het water in het kleine vijvertje oefende een grote aantrekkingskracht uit op vogels en andere dieren. In een flinke straal in de omgeving was amper water aanwezig. We hadden dus grote verwachtingen temeer omdat het al een aantal dagen erg droog was. We zaten amper of de eerste vogels dienden zich al aan. Dat de temperatuur in het hutje al snel boven de 50 graden uitsteeg namen we maar voor lief, zeker toen vogelsoorten als goudvink en appelvink het plasje met een bezoek vereerden. Door de hoge temperatuur in het hutje leek het wel of we in een sauna zaten. Het zweet gutste werkelijk met stralen van ons lichaam en ook onze fotoapparatuur deelde min of meer mee in al die vochtigheid. Na een 5-tal uren was een flink deel van de plaatselijke vogelbevolking langs gekomen om te drinken en te badderen. Ook een eekhoorn kwam verschillende keren drinken en zelfs een reebok toonde belangstelling om te komen drinken maar liet het afweten omdat hij waarschijnlijk onze zweetlucht opving in de neusgaten. Voldaan, behoorlijk geradbraakt door de hitte en een stijf lichaam van het gedwongen vijf uur stil zitten verlieten we het hutje.

Onderstaand een fotoserie met de resultaten van een dagje (plezierig) afzien.

 

Goudvink

Het mannetje van de goudvink behoort tot een van onze mooiste zangvogels




Close up van een man goudvink. Met restanten vruchtvlees aan zijn snavel.


Vrouwtje goudvink


Klaar om een bad te nemen

 

Heggenmus

Boven een volwassen heggenmus. Onder een jong exemplaar.

 

Pimpelmees

Pimpelmezen voor en na na het badderen




Links een jonge koolmees en rechts een pimpelmees gebroederlijk aan de rand van de drinkplaats.

 

Vink

Mannetjes vink

Vrouwtjes vink

 

Zwarte mees

Zwarte mezen zijn echte bewoners van naaldbossen.

 

Matkop

Matkop voor en na het nemen van een bad. De matkop lijkt verwarrend veel op de glanskop maar verschilt door het geluid 
en een lichte baan op de bovenkant van de vleugelpennen wat op onderstaande foto goed is te zien.

 

Roodborst

Wat is dat nu voor een vogel? Zo ziet een jonge roodborst er dus uit. Nog weinig rode borst te zien.



Ook volwassen roodborsten bezochten de drinkplaats

 

Grote bonte specht

Op een gegeven moment zat er een hele familie grote bonte spechten in de buurt van de drinkplaats
 

 

Gaai

Zelfs de uiterst schuwe gaai liet zich vanwege dorst verleiden om te komen drinken.

 

Boompieper

Ook de boompieper kwam langs om te drinken. Lijkt veel op een graspieper maar heeft een iets zwaardere snavel.

 

Winterkoning



 

Appelvink

 
Volwassen appelvink

Een enorme dorst maar zou de kust veilig zijn?

Oud en jong aan de rand van de drinkplaats

Jonge appelvink.

 

Boomklever

Eerst hoorde je het roepen van  een paartje boomklevers ergens hoog in de bomen. Ze kwamen ook elke keer 
als paartje drinken.

Goed te zien is dat de boomklever als enige vogel ook met de kop naar beneden kan afdalen  langs de boomstam.  
Het altijd omhoog klimmende boomkruipertje vliegt terug naar beneden als hij op het hoogste punt is aangekomen.



Meerdere keren kwamen er boomklevers langs. Met de snavel open vanwege de dorst.
 
Het laatste stukje afleggen naar het verkoelende water

 


Eekhoorn

Eerst even de boel verkennen of alles veilig is. Wat is dat daar voor een rare rode kleur voor dat hutje.


Heerlijk helder "water"

homepage

nieuwste vertellingen fotoboek landschappen zoeken foto's zoeken op trefwoorden auteur
natuur & landschap Reeuwijkse Plassen weidevogels cultuurhistorie jeugdverhalen